Je bent vijf verschillende series aan het kijken, je hebt een boek dat je kan uitlezen, je ziet dat er weer tien nieuwe kat video’s zijn geüpload die je wilt zien. Maar toch kies je ervoor om in je zetel te gaan zitten en te denken dat je je verveeld. 

Ik heb recent last gehad van dit fenomeen. Maar bij mij is het een beetje extremer. Ik ben nu 40 verschillende series aan het kijken en 20 verschillende “boeken” aan het lezen, en ik wil zelfs niet eens denken aan de bergen van schoolwerk dat ik best eens aan begin. Ik zeg dit niet om te tonen ik veel doe, integendeel het meeste van m’n tijd verspil ik aan vervelen of denken wat ik kan doen. Ik vertel dit om te tonen dat ik 101 dingen kan doen maar er voor kies om het niet te doen.

De vraag dat ik zelf heb is hoe komt dit en hoe kan ik dit oplossen. Maar voor dat ik dit kan doen moet ik eerst weten wat het woord vervelen betekend.

Het woord vervelen is een zelfstandig naamwoord en spreek je als vər’velɪŋ uit. Okay nu dat we weten wat het woord is kunnen we naar de definitie gaan. Maar er is eigenlijk geen echte definitie van verveling. Maar je kan het wel omschrijven als een psychische of emotionele gesteldheid die iemand ervaart als hij niets in het bijzonders hoeft te doen, niet geïnteresseerd is in zijn omgeving, of het gevoel heeft dat een periode of dag saai en langdradig is.

Deze omschrijving geeft het idee dat verveling persoonlijk is en dat elke persoon en andere limiet heeft tot hij of zij zich verveelt. Dit zorgt voor een klein probleem. Ik zoek naar een oorzaak en een oplossing waarom ik me verveel. Dus deze twee zaken kan ik niet gewoon opzoeken en oplossen. Want eigenlijk ben ik het probleem. 

Laten we het idee dat ik het probleem ben snel weg gooien en een manier vinden  om iemand anders de schuld te geven. Want het is altijd iemand anders zijn fout!

Ik heb een slachtoffer gevonden die de schuld wilt opnemen. Ik denk niet dat hij het echt wilt opnemen maar toch ga ik m’n vinger naar hem wijzen. De moderne samenleving. Eerlijk gezegd is het een gemakkelijk slachtoffer want als een probleem er vroeger niet was ligt het aan nu. 

Maar waarom denk ik dat de schuld bij de moderne samenleving ligt? Wel één van de artikels dat ik gebruik als bronmateriaal zegt het, en alles dat op het internet staat klopt. Deze statement klopt niet maar men bron kan ik wel geloven. De blogpost zegt:

 ‘Sommige psychologen vinden verveling iets van deze moderne en culturele tijd. Een andere kijk is dat verveling ook nog een soort van strategie is om te dealen met de ontevredenheid van deze moderne tijd.’

Naast wat ik gelezen heb op het internet weet ik ook dat de moderne tijd voor een enkele nieuwe obstakels zorgt. één van deze obstakels dat ik aan denk dat voor verveling kan zorgen is keuzestress. Keuzestress is er gekomen door de moderne tijd. De moderne tijd heeft ervoor gezorgd dat we nu 20 verschillende cornflakes merken hebben i.p.v. drie. Waardoor we nu vijf minuten naar cornflakesdozen zitten te kijken vooraleer we eindelijk een keuze maken. Als je niet graag cornflakes eet kan je het altijd vervangen met eender elk product. Het zorgde er ook voor dat we nu gemakkelijker series kunnen kijken. Want wij bepalen wanneer en wat, en niet de tv zender.

Ik denk dat ik de echte reden van m’n verveling heb. Die 40 verschillende series en 20 “boeken” en die hoop schoolwerk en ander dingen die ik kan doen met m’n tijd. Nu moet ik nog alleen de stap zetten om het op te lossen. Dit is gemakkelijker gezegd dan gedaan.


Bronnen:

Photo by Siavash Ghanbari on Unsplash

Keuzestress: Hét probleem van deze tijd. (2016, March 2). Psychologies magazine België. http://www.psychologies.be/nl/968/

Verveling. Jezelf vervelen is meer dan alleen saai. (2017, January 27). De Psycholoog. https://www.depsycholoog.nl/verveling/

Category
Tags

No responses yet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *